O Łupaszce w bibliotece lekarskiej

O Łupaszce w bibliotece lekarskiej 16

Dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej im. Stanisława Konopki z okazji obchodów Narodowego Dnia Żołnierzy Wyklętych zaprasza na otwarcie wystawy-Oddziały Łupaszki, przygotowanej przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Warszawie.

Prelekcję podczas otwarcia wygłosi Paweł Skrok z IPN Lublin.

Spotkanie odbędzie się 28 lutego o godzinie 10, w Oddziale Terenowej Głównej Biblioteki Lekarskiej w Białej Podlaskiej, przy ulicy     Brzeskiej I.

Wstęp wolny.

O Łupaszce w bibliotece lekarskiej 17

 

Udostępnij!

Komentarze: 3

Twój E-mail nie zostanie opublikowany. Pola obowiązkowe zostały oznaczone *

  1. Ciekawostka: Zygmunt Szendzielarz przyjmują pseudonim „Łupaszko” (po słynnym zagończyku z okresu wojny polsko-bolszewickiej (1919-20) ppłk. Jerzym Dąbrowskim).

  2. Dubinki i okolice 1944r. Na rozkaz Łupaszki zamordowano 65 osób, większość to kobiety i dzieci. Macie swojego niezłomnego.

    1. Trzeba przedstawić tło całej sytuacji.
      Była to akcja odwetowa na Litwinach za mord popełniony 20 czerwca 1944 r. przez litewską policję na ludności polskiej w Glinciszkach (gdzie kompania 258 batalionu policji litewskiej rozstrzelała 39 Polaków, w tym kobiety, starców i jedenaścioro dzieci; zamordowany został także administrator majątków ziemskich Władysław Komar, polski działacz na Wileńszczyźnie).
      Nie ma żadnych dowodów, żeby rozkaz wydał major Łupaszka. Jest wielce wątpliwe, że „Łupaszka” nakazał zabijanie kobiet i dzieci, ale dla komunistów wina dowódcy 5 BW jest oczywista. Dodajmy, że nigdy – ani wcześniej, ani później – rozkazów tego rodzaju „Łupaszka” nie wydał. Możemy posłużyć się analizą porównawczą z działaniami o charakterze odwetowym podejmowanymi przez odtworzoną w 1945 r. na Podlasiu 5 BW; w czasie kampanii wiosenno–letniej 1945 r. tej jednostki miały miejsce trzy tego rodzaju akcje, przy tym w żadnej nie wydano rozkazu represjonowania kobiet lub dzieci.
      Łupaszka”, wydając rozkaz o zastosowaniu odwetu na Litwinach, nie nakazywał zabijania kobiet i dzieci, zaś ramy jego rozkazu zostały przekroczone przez „ Rakoczego” i „Maksa” – dowódców pododdziałów 5 BW skierowanych wówczas przez „Łupaszkę” na przedwojenne terytorium państwowym Litwy w celu wykonania działań odwetowych.
      Główną rolę podczas działań odwetowych odegrały dwa pododdziały 5 Brygady Wileńskiej AK (dalej: 5 BW). Jednym z nich dowodził wachm. Antoni Rymsza „Maks”, drugim por. cc Wacław Wiącek „Rakoczy”, pełniący wówczas funkcję zastępcy dowódcy 5 BW.
      Sam „Łupaszka” nie wziął udziału w tych działaniach, pozostając z resztą sił 5 BW po polskiej stronie starej granicy państwowej).