Aleja Riada Haidara oficjalnie otwarta w Białej Podlaskiej

- Droga małżonko nieodżałowanego Riada, Pani Ireno, wraz z ukochanymi synami, wnukami oraz wszystkimi najbliższymi. Drodzy przyjaciele, witam Państwa, reprezentujących tak zróżnicowane i bogate środowiska naszego miasta. W szczególności witam przyjaciół ze świata medycyny: przedstawicieli lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych, pracowników administracji i obsługi licznych placówek zdrowia, w których Riad na co dzień potrafił najlepiej ratować życie, a w jeszcze większej liczbie przypadków- wzmacniać i przywracać zdrowie tysiącom osób, tak liczącym na tę wyjątkową i nigdy niestraconą pomoc.

Reklama

Gdy dwa lata temu miałem zaszczyt wręczać Riad­owi Haidarowi, przyznany uchwałą Rady Miasta, tytuł Zasłużonego dla Miasta Biała Podlaska, wspomniał o swojej wielkiej miłości do tego, co nazwał swoją „zasadniczą ojczyzną”. Do Polski, która, jak mówił, dała mu miłość, a której on, żyjąc wśród nas, oddawał ją każdego dnia z nawiązką.

Dzisiaj, uroczyście odsłaniając tablicę z imieniem Alei i Przeprawy Mostowej, okazujemy naszą wdzięczność za piękne dzieło, które tworzył jako niezrównany lekarz neonatolog. To on stworzył w Białej Podlaskiej jeden z najlepszych ośrodków w Polsce, w którym uratował życie tysięcy najmłodszych pacjentów. W Białej Podlaskiej służył mieszkańcom jako społecznik, działacz, samorządowiec i poseł naszej ziemi do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, odwdzięczając się każdym swoim działaniem, emocją i postawą za to, że znalazł tu swoją, powtórzę, zasadniczą ojczyznę.

Reklama

Nadanie jego imienia Alei i Mostowi, do powstania których sam tak istotnie się przyczynił, jest wielkim symbolem roli, jaką odegrał w życiu naszego miasta i całego południowego Podlasia, a także w życiu nas wszystkich. Bo ta arteria, ten most, to symbol łączenia, zgody, dialogu, koncyliacji; symbol wyciąganych do siebie nawzajem rąk, które łączą się w geście pojednania. Taki właśnie, nieodżałowany obraz Riada nosimy wszyscy w naszej wdzięcznej pamięci i w sercach.

Pozwólcie, że oddam głos największej miłości Riada, jego ukochanej żonie. Miłości rodzinnej, a także tej, która towarzyszyła jego zawodowej, lekarskiej pasji. Nikt bowiem tak pięknie i treściwie o Riadzie do nas nie przemówi. W naszym wspólnym imieniu na ręce pani Ireny Haidar wręczę ten bukiet, którego kolorystyka przywołuje istotny fakt, że dziś odsłaniamy tablicę z imieniem Riada Haidara- mówił Prezydent Miasta Biała Podlaska Michał Litwiniuk

Reklama

- Jestem dumna i wzruszona. Ta aleja to symbol jego życia, które całkowicie poświęcił budowaniu mostów między ludźmi. Mój mąż sam był mostem między kulturami- urodził się i wychował w Syrii, kraju o pięknej, lecz tak odmiennej od polskiej tradycji. Mimo tych różnic, które dla wielu mogły stanowić barierę, stał się integralną częścią społeczności Białej Podlaskiej- nie jako obcy, lecz jako swój. Wymagało to ogromnej pracy, poświęcenia i otwartego serca. Pokazał, że różnorodność nie dzieli, lecz wzbogaca nas wszystkich, pozostając przy tym sobą.

Reklama

Był blisko Boga, zawsze cenił i szanował swoich przyjaciół różnych wyznań. Ze względu na mnie był dwanaście razy w Watykanie, a ja, ze względu na niego, byłam kilkadziesiąt razy na Grabarce. Od swojego przyjaciela muzułmanina otrzymał w Mekce Koran. Był człowiekiem, który nie dzielił, lecz łączył, dlatego został odznaczony Medalem Tolerancji i znalazł się w gronie wyróżnionych obok Jana Pawła II, Matki Teresy, ks. Pucacewicza i Baracka Obamy.

Mój mąż budował symboliczne mosty również ponad podziałami politycznymi. Jego ciężka praca i postawa zostały uhonorowane czterema Orderami Zasługi, przyznanymi przez czterech różnych prezydentów Polski. Kulminacją tego uznania było nadanie mu Krzyża Orderu Polski- najwyższego wyróżnienia dla tych, którzy całe życie poświęcają służbie drugiemu człowiekowi.

Reklama

Nie miał wrogów, nawet politycznych. Niektórzy mu źle życzyli, krytykowali go, ale on zawsze był gotów podejść, podać rękę. Nie był pamiętliwy. Był bardzo empatyczny, a dla mnie i naszej rodziny najważniejsze było to, że był wspaniałym człowiekiem, kochającym mężem, troskliwym ojcem, cudownym dziadkiem i przede wszystkim moim wiernym przyjacielem przez prawie pięćdziesiąt lat. To życie było dla mnie najpiękniejszą przygodą.

Aleja ta powstała dzięki jego inicjatywie i zaangażowaniu. Patrząc na nią, czuję, że jest symbolem nie tylko jego pracy, ale także jego duszy- otwartej, łączącej i silnej, bo taki właśnie był. Budował mosty tam, gdzie inni widzieli przepaście. Ten most i ta aleja to hołd dla jego życia, które było piękną opowieścią o miłości, odwadze, tolerancji i poświęceniu. Był Syryjczykiem, Polakiem i przede wszystkim bialczaninem. Choć odszedł, jego duch pozostaje w tym mieście, w ludziach, których kochał i którym pomagał- w każdym z nas, którzy mieli szczęście go znać i kochać

Reklama