II miejsce dla Jadwigi Panasiuk na Sabałowych Bajaniach – sukces z sercem i tradycją w tle

Jadwiga Panasiuk z Witulina, reprezentując województwo lubelskie, Powiat Bialski, Gminę Leśna oraz swoją rodzinną miejscowość, wyśpiewała II miejsce podczas prestiżowego Festiwalu Folkloru Polskiego Sabałowe Bajania w Bukowinie Tatrzańskiej. To wyjątkowy sukces, który dla pani Jadwigi ma nie tylko wymiar artystyczny, ale także osobisty i emocjonalny.

– To olbrzymi sukces, bo znaleźć się na scenie polskiego folkloru to już potężne osiągnięcie – podkreśla pani Jadwiga. – Zawsze śpiewałam w zespole, a tym razem występowałam sama. Zastanawiałam się, czy podołam temu wyzwaniu. Chciałam po prostu stanąć na scenie, nie po to, by wygrać, lecz by się zaprezentować i pokazać coś odmiennego.

Jej droga do tego momentu była długa i naznaczona doświadczeniami, które ukształtowały ją jako artystkę i człowieka. Gdy miała zaledwie 10 lat, zmarła jej mama. Od tamtego momentu musiała szybko dorosnąć. Wspomina z wdzięcznością ojca, który starał się zastąpić jej oboje rodziców, a także wszystkich ludzi z rodzinnej miejscowości Witorosz. W szkole podstawowej spotkała nauczycielkę, która zaszczepiła w niej miłość do literatury. To właśnie wtedy zaczęła pisać wiersze, a pasja ta towarzyszy jej do dziś.

Jadwiga Panasiuk jest nie tylko śpiewaczką i poetką, ale również twórczynią ludową. Wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo rolne, należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych, zajmuje się wyplataniem wieńców dożynkowych, tworzy palmy wielkanocne, bierze udział w licznych przeglądach śpiewaczych o różnej tematyce. Często spotyka się z dziećmi w przedszkolach i szkołach podstawowych, dzieląc się swoją twórczością, wierszami i piosenkami. Występuje również podczas uroczystości religijnych, pielęgnując tradycje południowego Podlasia i starając się dotrzeć do starszych osób, aby ocalić lokalną historię od zapomnienia.

Dzięki wsparciu pani Teresy Uścimiuk wydała tomik poezji dla dorosłych, a później również dla dzieci. – Kocham to, co robię, i trwam w tym. Cieszy mnie wszystko, co jest piękne. Mam w sobie dużo wrażliwości – mówi z uśmiechem pani Jadwiga. Brak matczynej miłości w dzieciństwie jeszcze bardziej uwrażliwił ją na piękno słowa, śpiewu i tradycji.

Dla niej sam udział w Sabałowych Bajaniach był już wygraną. Tym bardziej cieszy fakt, że Jury doceniło jej występ, nagradzając go II miejscem. To dowód, że autentyczność, pasja i serce włożone w kultywowanie lokalnej kultury nie pozostają niezauważone.

Pani Jadwiga jest dziś przykładem dla młodszych pokoleń, że warto pielęgnować swoje korzenie, talenty i dzielić się nimi z innymi – bez względu na to, ile mamy lat i skąd pochodzimy.