Park Sztuki 2025 podsumowany w Białej Podlaskiej! Międzynarodowi artyści i młodzi twórcy spotkali się w Parku Radziwiłłowskim

10 października Park Radziwiłłowski w Białej Podlaskiej stał się areną spotkania sztuki, studentów i międzynarodowych artystów. To tu odbyło się uroczyste podsumowanie projektu „Park Sztuki”, zorganizowanego przez Galerię Podlaską.

Bialskie Centrum Kultury im. Bogusława Kaczyńskiego od lat organizuje cykliczną imprezę plenerową „Międzynarodowy Przegląd Działań Artystycznych- Instalacja, Obiekty, Performance w Parku Radziwiłłowskim”, której celem jest prezentacja współczesnej sztuki i wspieranie kreatywnych działań w przestrzeni publicznej. Tegoroczna, szesnasta edycja, dofinansowana w ramach projektu Kultura- Interwencje przez Narodowe Centrum Kultury i objęta Honorowym Patronatem Prezydenta Miasta Biała Podlaska Michała Litwiniuka, po raz kolejny przyciągnęła profesjonalnych artystów, studentów i młodych twórców z Polski i zagranicy.

W dniach 13–15 czerwca 2025 r. w Galerii Podlaskiej odbyła się pierwsza część wydarzenia- Park Sztuki 2025, podczas którego mogliśmy zobaczyć 10 projektów artystów profesjonalnych, wybranych w ogólnopolskim konkursie: Małgorzatę Wróbel-Kruczenkow (Białystok), Andrzeja Brzegowego (Młodocin Mniejszy), Julię Skrzyńską (Kraków), Piotra Wesołowskiego wraz z Karolą Konieczny i Aleksandrem Brykiem (Wrocław), Andrzeja Męczyńskiego (Międzyrzec Podlaski), Katarzynę Żukowską (Włocławek), kolektyw In-Side: Aleksandrę Kucewicz-Wasilewską (Bydgoszcz) i Katarzynę Łukaszewicz (Warszawa), Dominikę Sergiej (Warszawa), Beatę Bugaj-Tomaszewską (Łódź), Sławomira Matyjaszewskiego (Lublin), Adriannę Iwanejko (Kraków) oraz duet Julię Sabak i Patrycję Sawczuk z Białej Podlaskiej.

Do udziału w wydarzeniu zostali także zaproszeni twórcy prezentujący prace poza konkursem, w tym Łukasz Głowacki, Marian Stępak, Ewa Chamicewicz, Fotoklub Podlaski oraz młodzież z ZSZ nr 2 w Białej Podlaskiej. Główną nagrodę Prezydenta Miasta Biała Podlaska zdobyło trio Piotr Wesołowski, Karola Konieczny i Aleksander Bryk za obiekt „Żniwiarz”.

Kulminacja tegorocznej edycji odbyła się 10 października w Parku Radziwiłłowskim, gdzie artyści i studenci z Polski i zagranicy prezentowali swoje realizacje. Wydarzenie rozpoczęło się od wręczenia pamiątkowych dyplomów uczestnikom warsztatów i twórcom prezentującym swoje instalacje w parku. 

Następnie artyści dzielili się historiami stojącymi za swoimi realizacjami, opowiadali o inspiracjach, procesie twórczym i ideach, które przyświecały ich projektom. 

Kulminacyjnym punktem spotkania były performance przygotowane przez studentów z Lwowa, Torunia i Białej Podlaskiej.

Poniżej przedstawiamy wszystkich uczestników tegorocznej edycji oraz osoby zaangażowane w organizację wydarzenia.

prof. Marian Stępak

 Artysta jest absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych UMK. Dyplom w pracowni malarstwa prof. Stanisława Borysowskiego w 1983 r. W 1991 r. zainicjował działalność galerii Nad Wisłą, która funkcjonuje do teraz, współzałożyciel Fundacji Praktyk Artystycznych „i…”. Od 1994 r. jest konsultantem Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci w Warszawie. W 2007 r. powołał do życia Festiwal Performance Koło Czasu. Od 2019 r. jest kuratorem Galerii ZPAP w Toruniu. Zajmuje się sztuką obiektu, instalacji, performance, tkaniną eksperymentalną i edukacją artystyczną. Autor ponad 50. wystaw indywidualnych w kraju i zagranicą. Od 1995 pracuje w Zakładzie Plastyki Intermedialnej. Kwalifikacje I i II stopnia zdobył na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

Sławomir Matyjaszewski

,,Artysta z korzeniami w rzeźbie, który porzucił białe ściany galerii na rzecz parków, łąk i wąwozów. Tworzę instalacje na styku land artu, site-specific i recyklingu- z drewna, metalu, włókniny i tego, co znajdę po drodze. Bliskie są mi efemeryczność, proces, relacja z miejscem. Rysunek? Tak, ale czasem zamiast papieru używam włókniny albo samej przestrzeni. Dyplom z rzeźby monumentalnej zdobyłem w 1999 r. na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie, gdzie nadal mieszkam i działam- czasem z siekierą, czasem z ołówkiem. Lubię, gdy sztuka nie stoi spokojnie.”- pisze o sobie artysta.

,,Arttekturki” to efemeryczne, tekstowe interwencje w krajobrazie- niewielkie tabliczki z hasłami, cytatami i pytaniami, które wyrastają z ziemi niczym myśli. To forma site-specific poezji wizualnej i mikroinstalacji. Ich siła tkwi w prostocie: operują słowem i kontekstem miejsca. 

,,Kręgi z Jawidza”- cykl powstały w Galerii w Jawidzu na włókninie o średnicy 160 cm. W Białej Podlaskiej prezentowane są w nowej aranżacji- wyniesione na podporach, pod różnymi kątami, jakby zawisły w przestrzeni.

Andrzej Męczyński

Absolwent Wydziału Malarstwa ASP w Poznaniu w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka (2006). Maluje, fotografuje, buduje instalacje artystyczne, ilustruje książki i rysuje scenki satyryczne. Jest autorem ilustracji między innymi do kilku książek Tadeusza Morawskiego. Wystawy w Poznaniu, Międzyrzecu Podlaskim, Legnicy, Nałęczowie i Zielonej Górze. Wielokrotny uczestnik, a w 2022 r. Juror Parku Sztuki.

W swojej sztuce ukazuje problem ulotności rzeczywistości i czasu a także niedostrzegalnych znaków pozostawionych przez człowieka. Jest artystą, który nie pozwala się nudzić odbiorcy w doznaniach, drastycznie zmieniając znaczenie rzeczy i ich przeznaczenie. Zestawia ze sobą delikatność i nie zawsze bezpieczną prawdę. 

Tereza Barabash

Urodziła się w 1984 roku we Lwowie. Zajmuje się tkaniną, instalacją, sztuką audiowizualną i land artem. Absolwentka Wydziału Tkaniny Artystycznej Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuki. Dwukrotna stypendystka programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Gaude Polonia (2010, 2016). Od 2010 roku jest członkinią Narodowego Związku Artystów Ukrainy. Aktywna uczestniczka międzynarodowych wystaw, festiwali, plenerów, projektów artystycznych w Ukrainie i za granicą. Za pracę „Rain in UA” otrzymała wiele nagród, w tym dwa najwyższe wyróżnienia- Złoty Medal i Nagrodę Fundacji Akapi za najlepszy debiut na 15. Międzynarodowym Triennale Tkaniny Artystycznej w Łodzi (2016).

Mykhaylo Barabash

Ur. (1980) absolwent Państwowego College’u Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej im. V. Kasiana w Kosovie (Ukraina) oraz Lwowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom uzyskał w 2006 r. Interdyscyplinarny kurator i artysta, który działa na granicy różnych gatunków: nowych mediów, instalacji, malarstwa, performance, sztuki ziemi i technik graficznych. Wykładowca na Wydziale Praktyk Sztuki Współczesnej Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuki. Dwukrotny stypendysta programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Gaude Polonia”(2009, 2016). Kurator Festiwalu Sztuk Audiowizualnych TETRAMATYKA, Projektu artystycznego „Przestrzeń święta” i innych.

Jest członkiem NURTU, stowarzyszenia skupiającego artystów ukraińskich, która działa w dziedzinie sztuki audiowizualnej i cyfrowej, występów i koncertów. Została założona w 2011 roku przez Mykhaylo Barabasha i kompozytora Ostapa Manulyaka we Lwowie.

Łukasz Głowacki

Artysta jest absolwentem Wydziału Malarstwa i Grafiki PWSSP Gdańsku w pracowniach prof. Kazimierza Ostrowskiego i prof. Hugona Laseckiego. Zajmuje się działaniami performance, malarstwem, tworzy obiekty i instalacje, video. Twórczość artysty łączy poszukiwania podmiotowej ekspresji egzystencji człowieka ze statusem dzieła sztuki. Jego prace są minimalizującymi, kinetycznymi obiektami dysponującymi potencjałem performatywności. Język jego wypowiedzi jest pozornym kodem abstrakcyjności, znaczeń zdystansowanych emocji. Jest budowany reaktywnie w kontekście do postępujących przemian środowiska człowieka. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych oraz kilkunastu wystawach indywidualnych.

Yaryna Shumska

Artystka w 2012 r. ukończyła Lwowską Narodową Akademię Sztuki w katedrze monumentalnego malarstwa. Pracuje w sferze performance, instalacji, malarstwa i tańca. Uczestniczka ogólnoukraińskich, międzynarodowych wystaw, plenerów i festiwali: „Dni sztuki performance” wе Lwowie, „Akcja 27” w Lublinie, „Akcjomat 3” w Poznaniu, „Interakcje” w Piotrkowie Trybunalskim, „Gallery weekend” w Poznaniu, warsztatów sztuki w przestrzeni publicznej we Lwowe, Lublinie, Sokołowsku. W swoich pracach opiera się na stałym ruchu i współdziałaniu zjawisk, które towarzyszą działaniom człowieka; wewnętrzne emocjonalne stany, pamięć, to, co formuje człowieka, buduje jego stosunek do świata i przeciwnie.