POZYTYWNIE ZAKRĘCENI: Natalia Raczkowska, ma 21 lat i wydaje się, że jej doba ma więcej niż 24 godziny – między śpiewem, pędzlem a poezją

Natalia Raczkowska pochodzi z Lipinek w gminie Sosnówka. Ma dopiero 21 lat, a jej życiorys już mógłby posłużyć za inspirującą książkę. Śpiewa niemal od zawsze, od dziecka próbowała swoich sił w poezji, a gdy trzeba – sięga także po ołówek, tworząc rysunki i karykatury. W jej twórczości spotykają się różne światy – klasyczny śpiew chóralny, emocjonalne piosenki współczesne i pełne pamięci pieśni ludowe. Do tego dochodzą wiersze, w których odbijają się jej przemyślenia i codzienne refleksje.

Pierwsze kroki artystyczne stawiała już w szkole podstawowej. Wtedy ukazała się jej ciekawość świata i odwaga, by wyjść przed ludzi. Na jednym z dziecięcych konkursów w rodzinnej miejscowości babci - Ortelu Królewskim zaśpiewała piosenkę „Jagódki”. Zajęła pierwsze miejsce i, jak sama przyznaje, to wydarzenie miało ogromne znaczenie.

Równolegle pojawiały się pierwsze próby formułowania wierszy. Zanim nauczyła się pisać, układała rymowanki i krótkie wierszyki, które zapisywała jej babcia. Było ich naprawdę sporo, lecz pewnego dnia uznała, że są „ bez wartości” i wszystkie spaliła.

Podstawówka była czasem poszukiwań. Natalia brała udział w konkursach, dołączyła do scholi, gdzie mogła ćwiczyć głos w większej grupie i przełamywać nieśmiałość. Każdy występ dodawał jej motywacji.

Decydując się na liceum im. Stanisława Staszica w Białej Podlaskiej, wybrała profil muzyczno-medialny. Był to świadomy krok w stronę rozwoju artystycznego. Dołączyła do chóru Camerata, gdzie poznała zasady emisji głosu, i jednocześnie rozpoczęła zajęcia w Studiu Piosenki Metro. Cztery lata nauki były intensywne: występy podczas uroczystości, festiwali i koncertów dały jej ogromne doświadczenie i pewność na scenie.
Po maturze postanowiła dzielić się swoją twórczością szerzej. Założyła stronę na Facebooku „Naweri – śpiew, rysowanie, wiersze”, gdzie publikuje swoje prace. Równocześnie zaczęła prowadzić muzyczną oprawę ślubów.

W życiu Natalii ważne miejsce zajmuje kultura ludowa. Wychowała się na wsi, wśród obrzędów i zwyczajów, które wydawały jej się czymś oczywistym. Przełom nastąpił, gdy babcia Jadwiga zaproponowała, aby razem śpiewały tradycyjne pieśni w gwarze chachłackiej. Na początku wydawały się obce i dziwne. Dopiero w liceum Natalia zrozumiała, że to nie tylko melodie, lecz nośniki pamięci i historii pokoleń.

Z czasem zaczęły przychodzić pierwsze sukcesy w konkursach ludowych. Zdobyła trzecie miejsce na ogólnopolskich „Sabałowych Bajaniach” w Bukowinie Tatrzańskiej, a w kolejnych latach zakwalifikowała się do prestiżowego finału w Kazimierzu Dolnym. Wzięła również udział w programie Mistrz i Uczeń Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi. Przez pół roku uczyła się z babcią kolejnych pieśni, które dokumentowały na stworzonej wspólnie stronie „Pieśni Południowego Podlasia”.

Choć śpiew zajmuje w jej życiu najwięcej miejsca, także istotna jest poezja. Pisze najczęściej wieczorami, w ciszy, gdy pojawiają się refleksje z całego dnia. Jej teksty są szczere i mają pozytywny wydźwięk -  to forma rozmowy ze światem.

W szufladzie trzyma już około trzydziestu wierszy, a jednym z marzeń jest wydanie własnego tomiku. Część z nich zaprezentowała na slamie poetyckim w Lublinie.
Poezja często łączy się z rysunkiem. Już w liceum zaczęła tworzyć karykatury, do których dopisywała personalizowane wiersze. Najpierw był to pomysł na klasowe prezenty urodzinowe, później -  działalność rozwijana na stronie „Naweri”. Każda karykatura stawała się czymś więcej niż obrazkiem - była małą historią i osobistym przekazem.

Natalia chętnie bierze udział w konkursach - nie tylko muzycznych, lecz także poetyckich i plastycznych. Dwukrotnie dostała się do finału Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Chrześcijańskiej Hosanna w Siedlcach. Występowała na festiwalu piosenki bajkowej, śpiewała pieśni patriotyczne i religijne, a także brała udział w slamie poetyckim.

Zapytana o to, czy woli śpiewać sama czy w grupie odpowiedziała:

Natalia marzy o wydaniu tomiku poezji i nagraniu własnych piosenek – zarówno tych inspirowanych tradycją, jak i współczesnych. Pracuje już nad utworem opowiadającym historię nieszczęśliwej miłości, utrzymanym w duchu pieśni ludowych, ale ubranym w nowoczesną formę. 

To właśnie ta szczerość sprawia, że niezależnie od tego co robi – śpiewu, wiersza czy rysunku – jej prace trafiają do ludzi. Natalia Raczkowska łączy w sobie wrażliwość i konsekwencję, tradycję i nowoczesność. Jest dowodem na to, że pasja, jeśli tylko się ją pielęgnuje, może prowadzić przez całe życie.

Natalia Raczkowska to przykład młodej osoby, która potrafi połączyć pasję z odwagą i pracą nad sobą. To przede wszystkim osoba, która pokazuje, że warto być wiernym sobie - i że z małej miejscowości, z rodzinnych Lipinek, można zanieść swój głos naprawdę daleko.